European Accessibility Act: platformy cyfrowe wciąż nie spełniają wymogów

Niemal rok po tym, jak European Accessibility Act (europejski akt o dostępności) zaczął obowiązywać w całej UE, nowe badania wskazują, że większość witryn i usług cyfrowych wciąż nie nadaje się do użytku dla osób niewidomych lub słabowidzących. Od 28 czerwca 2025 prawo uczyniło dostępność cyfrową obowiązkiem prawnym dla szerokiego zakresu produktów i usług, a mimo to jego stosowanie wyraźnie odstaje od litery przepisu. Dla marek prowadzących setki stron lokalizacji, wyszukiwarki sklepów i ścieżki rezerwacji dostępność jest dziś jednocześnie obowiązkiem zgodności i pytaniem o to, kto w ogóle może do Ciebie dotrzeć.

Co się wydarzyło

European Accessibility Act (Directive (EU) 2019/882) wymaga, by szeroki zestaw produktów i usług konsumenckich, w tym e-commerce, bankowość, sprzedaż biletów transportowych oraz witryny i aplikacje, które je obsługują, spełniał wspólne standardy dostępności. Państwa członkowskie musiały zacząć stosować przepisy od 28 czerwca 2025, jak podaje Komisja Europejska.

Niemal rok później badanie przeprowadzone przez Vision Ireland, irlandzką krajową organizację działającą na rzecz osób z utratą wzroku, wskazuje, że prawo nie zmieniło jeszcze codziennych doświadczeń użytkowników z niepełnosprawnościami. Jak donosi Irish Tech News, zaledwie 3% niewidomych i słabowidzących respondentów stwierdziło, że zauważyło poprawę dostępności witryn i usług cyfrowych od wejścia przepisów w życie, podczas gdy znacznie większa część zgłosiła brak jakiejkolwiek zmiany. To samo badanie wykazało zaledwie 56 formalnych skarg do sześciu wyznaczonych irlandzkich organów nadzoru w pierwszym roku, z czego 52 do Competition and Consumer Protection Commission, co wskazuje raczej na ograniczone egzekwowanie i świadomość niż na powszechną zgodność.

Dlaczego to ważne

“European Accessibility Act miał usuwać bariery, ale dla wielu osób bariery te wciąż są obecne za każdym razem, gdy wchodzą do internetu.”

Chris White, dyrektor generalny Vision Ireland

Ryzyko tkwi w przepaści między standardem prawnym a rzeczywistym doświadczeniem. Egzekwowanie odbywa się na poziomie krajowym i wciąż nabiera tempa, ale kierunek jest jeden: dostępność przestaje być opcjonalną dobrą praktyką, a staje się obowiązkiem podlegającym kontroli. Dla marek mających kontakt z konsumentem niedostępna wyszukiwarka sklepów czy etap rezerwacji to już nie tylko utracony przychód, ale i potencjalne ryzyko prawne na każdym rynku, na którym przepisy obowiązują.

Co to oznacza dla marek z wieloma lokalizacjami

W skali dużej organizacji dostępność jest problemem danych i szablonów, a nie poprawek strona po stronie. Krajowa sieć handlowa, bank czy przewoźnik mogą prowadzić tysiące stron lokalizacji generowanych z tych samych szablonów i tych samych danych źródłowych o lokalizacjach, więc wada dostępności w jednym szablonie powtarza się wszędzie, a tak samo powtarza się jej naprawa. Praca polega na audycie komponentów, z których klienci faktycznie korzystają, by znaleźć lokalizację i do niej dotrzeć: wyszukiwarki sklepów, poszczególnych stron lokalizacji, godzin otwarcia oraz działań kontaktowych i rezerwacyjnych, a następnie na poprawie na poziomie szablonu i danych, tak by każda lokalizacja dziedziczyła zgodne z wymogami doświadczenie.

Fundamentem tego są prawidłowe, ustrukturyzowane dane o lokalizacjach. Spójne, czytelne maszynowo informacje o każdej lokalizacji są łatwiejsze do przetworzenia przez technologie wspomagające i łatwiejsze do utrzymania w prawidłowym stanie na różnych rynkach, a o to właśnie prosi prawo.

Podsumowanie

European Accessibility Act obowiązuje, ale zgodność w praktyce pozostaje w tyle. Marki, które zarządzają danymi o lokalizacjach i szablonami centralnie, mogą zlikwidować tę lukę raz i sprawić, że rozwiązanie zadziała wszędzie, co jest zarazem tańszą i bezpieczniejszą drogą.